|
|
|
Gotha
Go 244 |
|
|
|
|
|
|
Największym
problemem szybowców Go 242 było ich ponowne
wykorzystanie po przewiezieniu zaopatrzenia do jednostek
frontowych, szczególnie wyraźnie dawało się to odczuć
podczas zaopatrywania oddziałów zamkniętych w okrążeniu,
gdy szybowce Go 242 z uwagi na niemożliwość
samodzielnego startu okazywały się być praktycznie sprzętem
jednorazowym. Aby temu zaradzić konstruktorzy firmy Gotha
postanowili zbudować wersje Go 242 napędzania
silnikami tłokowymi. W ten sposób powstał samolot
transportowy Go 244. Wstępnie brano pod uwagę
zastosowanie różnych typów silników. Badania prowadzono na płatowcach
Go 242B (z podwoziem kołowym). Testowano następujące
typy silników: Szwecow M-25A o mocy 551 kW (750 KM),
Gnome-Rhone 14M o mocy 515 kW (700 KM) oraz BMW 132Z o mocy 485
kW (660 KM). Ostatecznie wybrano zdobyte w dużej ilości
francuskie silniki Gnome-Rhone 14M. Próby prototypu wyposażonego
w dwa silniki tego typu przeprowadzone zostały w końcu 1941
roku a już od początku roku 1942 rozpoczęto przebudowę płatowców
Go242B na samoloty Go244B. Maszyny te zwykle
wyposażano w trzyłopatowe śmigła przestawne typu Ratier,
niektóre Go 244 B otrzymały śmigła czterołopatowe o
stałym skoku. Wersje Go 244 odpowiadały wersjom Go
242 i tak Go242B-1, -2, -3 i –4 odpowiadały
Go244B-1, -2, -3 i –4.
Zakłady Gotha przebudowały w
sumie 133 szybowce na
samoloty Go 144, dalszych 41 egzemplarzy dostarczyły zakłady w
Budziejowicach na terenie Protektoratu Czech i Moraw. W marcu
1942 roku dostarczono pierwsze samoloty Go 244B do
KGz.b.V. 104 w Grecji i KGz.b.V 106 bazującego na Krecie. Inną
jednostką operującą na tym typie samolotu była 7./TG 4 bazująca
w południowej Rosji.
|
|
|
|
|
|
|
|
Dane taktyczno-techniczne samolotu Gotha Go 244B-2:
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
.:
Gotha Go 244B-1 [Centralne Archiwum Wojskowe (C)] |
|
|
|
|
|
Marcin
Kononiuk© |
|
|
do
góry
|
|
|