Arado Ar 198

W lutym 1937 roku próby w locie odbył prototyp samolotu rozpoznawczego Henschel Hs 126, który miał zastąpić Heinkla He 46 w eskadrach rozpoznawczych współpracujących z armia lądową. W tym czasie jednak Technisches Amt RLM już rozpatrywał założenie nowego samolotu który w niedalekiej przyszłości zastąpiłby mającego wkrótce wejść na wyposażenie Luftwaffe Hs 126. Wymagania RLM określały nowy samolot jako trzymiejscowy, zapewniający obronę, ogniem broni pokładowej, ze wszystkich kierunków i mający lepsze osiągi niż jakikolwiek do tej pory samolot skonstruowany samolot w tej klasie. Wymagania przesłano firmom Arado i Focke-Wulf. Do konkursu dołączył wkrótce Hamburger Flugzeugbau. Zespół Arado wybrał klasyczną formę górnopłata, w przeświadczeniu że tylko ten układ skrzydeł gwarantuje zapewnienie dobrej widoczności z kabiny we wszystkich kierunkach Firma Hamburger Flugzeugbau zaproponował rewolucyjne rozwiązanie jednosilnikowego asymetrycznego samolotu Ha 141, podczas gdy Focke-Wulf zdecydował się na dwusilnikowego dolnopłata z zachowanym w locie podwoziem dwiema belkami przedłużającymi gondole silnikowe połączonymi na końcu usterzeniem poziomym i położonym centralnie kadłubem. Konstrukcja ta oznaczona symbolem Fw 189. początkowo Technisches Amt faworyzował konwencjonalny projekt Arado, jednakże w kwietniu 1937 roku zdecydował o założeniu zamówienia na trzy prototypy zarówno w Arado jak i w Focke-Wulfie. Pierwszy prototyp Ar 198V1 wystartował po raz pierwszy wiosną 1938 roku. Był to górnopłat o metalowej konstrukcji napędzany gwiazdowym silnikiem BMW-Bramo 323 A Fanir o mocy startowej 661 kW(900KM). Z powodu dużej powierzchni przeszklonego kadłuba nazywany był nieoficjalnie Das fliegende Aquarium (łające akwarium). Podczas lotów próbnych okazało się ze właściwości lotnie nowej maszyny nie są najlepsze a jej osiągi nie odpowiadały wymaganiom stawianych przez Technisches Amt. Wszystkie dalsze prące nad Ar 198 zostały przerwane, nie dokończona nawet drugiego prototypu, który miał mieć zamontowane pełne uzbrojenie . Do produkcji seryjnej skierowany został Focke-Wulf Fw 189.

• Typ - trzymiejscowy samolot rozpoznawczy
• Napęd - jeden silnik BMW-Bramo 323 A Fanir o mocy startowej 661 kW(900KM) 
• Prędkość max - 360 km/h 
• Zasięg - 1100 km 
• Pułap - 8000 m 
• Masa własna - 2400 kg; całkowita - 3034 kg 
• Rozpiętość - 14,9 m; długość - 11,8 m; wysokość- 4,5 m 
• Uzbrojenie (proponowane) - dwa stale karabiny maszynowe MG 17 kalibru 7,9 mm, dwa ruchome karabiny maszynowe MG 15 kalibru 7,9 mm na tylnym dolnym i górnym stanowisku, cztery bomby 50 kg SC. 50 podwieszane pod skrzydłami.

Marcin Kononiuk©

do góry