|
|
Opracowany w 1944 roku w firmie Rheinmetall-Borsig projekt przeciwlotniczego niekierowanego pocisku rakietowego z głowicą kasetową, stabilizowanego brzechwowo. W jednej wersji po osiągnięciu prędkości maksymalnej rzędu 1000 m/s głowica rakiety kalibru 310 mm otwierała się pod wpływem sił aerodynamicznych, uwalniając 12 (wg innych danych 8) napędzanych silnikami rakietowymi na stały materiał pędny pod pocisków kalibru 45 mm stabilizowanych brzechwowo, o masie 4 kg, z ładunkiem wybuchowym 0,7-1 kg każdy (wg 31. pod pociski były nie napędzane i kontynuowały lot dzięki posiadanej energii kinetycznej). W innej wersji rakieta posiadała w tylnej części okrągły statecznik pierścieniowy, na którym rozmieszczonych było wokół kadłuba 8 pod pocisków. Korpus rakiety po wypaleniu paliwa opadał na ziemię na spadochronie. Według szacunków prawdopodobieństwo trafienia celu było 2-2,5 raza większe niż w przypadku pocisku Taifun.
|
|