|
|
Przeciwpancerny niekierowany pocisk rakietowy powietrze-ziemia.
Powstał jako adaptacja pocisku Pz.Gr. 4992 (Pz. Gr. 4322 wg 20.) używanego w ręcznych pancerzownicach Panzerbüchse 51/1 Panzerschreck. Wystrzeliwany był z potrójnych półotwartych wyrzutni rurowych instalowanych na czterech zamkach podskrzydłowych samolotu Fw 190F-8 (łącznie 12 rakiet). Po raz pierwszy testowany był przez Erprobungskommando 26 w sierpniu 1944, niewielkie ilości trafiły do 5./SG 77, która we wrześniu przeprowadzała z nimi ćwiczenia w atakach z lotu nurkowego na Udetfeld, w październiku wprowadzając je do walki na froncie wschodnim. Do końca wojny użycie Panzerschrecków ograniczyło się do 8./SG 1, 6./SG 3 i 5./SG 77. Pociski nie sprawdziły się zbyt dobrze - posiadały za mały zasięg i nie najlepszą celność.
Pz. Gr. 4992 składał się z głowicy kumulacyjnej z zapalnikiem uderzeniowym, za którą przymocowany był mający mniejszą średnicę silnik rakietowy na stały materiał pędny, z pojedynczą dyszą. Na końcu silnika znajdowało się sześć stateczników połączonych na zewnątrz statecznikiem pierścieniowym o średnicy głowicy, pełniącym też rolę tylnego pierścienia wiodącego. Pocisk odpalany był elektrycznie.
|
|
do
góry