|
|
Niekierowany pocisk rakietowy powietrze-powietrze.
Opracowany został w Waffenfabrik Brünn (Česka Zbrojovka w Brnie). W celu osiągnięcia wysokiej prędkości lotu postanowiono zminimalizować masę pocisku poprzez zastosowanie cienkościennej komory spalania wykonanej ze stali o grubości 1-1,5 mm, wzmocnionej zewnętrznym drucianym oplotem, co zapewniało jej odpowiednią wytrzymałość na ciśnienie gazów prochowych, jednak podczas pracy silnika cienkie ścianki nadmiernie się nagrzewały, co powodowało deformację korpusu. Aby temu zapobiec niezbędne było pogrubienie ścianek, rozważano też zastosowanie paliwa wytwarzającego mniejsze ciśnienie gazów prochowych, co pozwoliłoby zrezygnować z oplotu. Pocisk napędzany był cylindryczną laską paliwa stałego o wymiarach 112x856 mm nadającą mu prędkość 500 m/s (1800 km/h) i posiadał głowicę bojową typu Brandsplitter, podobną do zastosowanej w pocisku R 100 BS. Stabilizację zapewniały cztery stateczniki.
W roku 1944 Drahtmantel został przyjęty na uzbrojenie i rozpoczęto produkcję serii 1000 pocisków przeznaczonych do prób w Luftwaffe, których rezultaty nie są jednak znane. W przypadku niezadowalających wyników rozważano zaadaptowanie pocisku do roli ziemia-powietrze.
|
|
do
góry