15 cm Wgr. 41 Spr.

Niekierowany pocisk rakietowy powietrze-powietrze będący lotniczą adaptacją pocisku 15 cm Wurfgranate 41 Spreng używanego m.in. w artyleryjskich wyrzutniach 15 cm Nebelwerfer 41. Pocisk nie był używany w lotnictwie niemieckim, jednak w lipcu 1944 w potrójne podskrzydłowe wyrzutnie rurowe, wzorowane na niemieckich wyrzutniach W.Gr. 21, uzbrojono na Węgrzech w zakładach Dunai Repülögépgyár prototyp przechwytującej odmiany Me 210Ca-1 (ZO+03) z działkiem 40 mm. Po pomyślnym przebiegu testów 24 października, opóźnionych amerykańskimi nalotami, planowano przebudować tak 30 samolotów, skończyło się jedynie na czterech.
15 cm Wgr. 41 Spr. posiadał w przedniej części cylindryczny kadłub mieszczący silnik rakietowy na stały materiał pędny, od przodu osłonięty ostrołukowym czepcem balistycznym, z tyłu zaś połączony z burzącą głowicą bojową z zapalnikiem dennym. Pocisk był odpalany elektrycznie i stabilizowany obrotowo poprzez kątowe ułożenie 26 dysz umieszczonych wokół tylnej części korpusu silnika.

• długość całkowita 931 mm 
• średnica 158,5 mm 
• masa całkowita 34,7 kg 
• masa głowicy 10 kg 
• zasięg z wyrzutni naziemnej 6700 mm.

.: Żołnierz amerykański z pociskiem 15 cm Wgr. 41 Spr., w górnej części znajduje się silnik osłonięty czepcem balistycznym, poniżej głowica bojowa otoczona pierścieniem z dyszami. [Burakowski T., Sala A.: Rakiety bojowe 1900-1970]

.: Przekrój 15 cm Wgr. 41 Spr. Umieszczony w przedniej części silnik rakietowy (3) osłonięty jest czepcem balistycznym (6) i posiada szereg dysz (2) umieszczonych wokół znajdującej się z tyłu głowicy bojowej (7), wyposażonej w bezwładnościowy zapalnik denny (1). Rozwiązanie to było podyktowane chęcią zwiększenia skuteczności pocisku, poprzez wybuch głowicy w pewnej odległości ponad ziemią. [Napierzyński M. (red.): Rakiety i pociski kierowane]

Grzegorz Płoński©

do góry