|
|
Zdalnie kierowany szybowiec torpedowy przenoszący parogazową torpedę lotniczą LT 950C w celu zwiększenia jej zasięgu.
Konstrukcja zaprojektowana w firmie Blohm & Voss pod kierunkiem dr inż. Richarda Vogta. We wrześniu 1942 rozpoczęto testy z pierwszą serią 54 L.10, później zbudowano jeszcze 270 (z 330 planowanych) szybowców w różnych wersjach. 136 sztuk zużyto do prób a 36 dostarczono do KG 26 w celu przeprowadzenia testów operacyjnych (wg 20. 136 dostarczono do KG 26). Próby przeprowadzano też w Luftwaffe E-Stelle Peenemünde i E-Stelle Gotenhafen-Hexengrund (Gdynia-Babie Doły) z użyciem samolotów Ar 234, Do 217K-3, Fw 190F, He 111H i J-1 (m. in. ND+AS i PB+PJ), He 177 V31 W.Nr. 550202 (TM+IF, powstały z płatowca serii A-5), Ju 88A-4 (BF+YT, dwa L.10 pod zewnętrznymi częściami skrzydeł), Ju 188A (dwa L.10 na wewnętrznych zamkach pod skrzydłowych), Ju 388L-0 (dwa L.10 pod zewnętrznymi częściami skrzydeł) i Me 210A-1 W.Nr. 0194, DI+NF (jeden Friedensengel pod kadłubem). Przykładowo 21 grudnia 1943 prototyp 58 (Versuchgerät Nr. 58) zrzucony z He 111H-6 ND+AS z wysokości 428 m przy prędkości 281 km/h pokonał w czasie 18,9 s odległość 1448 m, inny szybowiec, zrzucony z He 111 PB+PJ przebył 3276 m. Do końca wojny wyprodukowano łącznie około 450 L.10, żaden z nich nie został użyty bojowo.
L.10 składał się z krótkiego kadłuba mieszczącego wyposażenie elektroniczne, z tyłu którego umieszczona była asymetrycznie, z prawej strony, rurowa belka ogonowa zakończona prostokątnym statecznikiem poziomym ze zdwojonym usterzeniem pionowym, którego położenie różniło się w zależności od wersji. Usterzenie posiadało poruszane serwomechanizmami stery kierunku i wysokości. Skrzydła o obrysie prostokątnym, z lotkami umieszczonymi za krawędzią spływu, w późniejszych wersjach zakończone były prostokątnymi płytami ze stałymi hamulcami aerodynamicznymi. Pojedyncza torpeda umieszczona była pod kadłubem.
Szybowiec zrzucany był z wysokości 2500 m. Trzy sekundy po zrzucie z pojemnika pod skrzydłem uwalniany był holowany za szybowcem czujnik, który stykał się z wodą gdy szybowiec znajdował się na wysokości 10 m, przesyłając sygnał elektryczny powodujący zrzucenie torpedy poprzez odpalenie utrzymujących ją sworzni wybuchowych.
|
|
do
góry