Henschel Hs 293H 

Hs 293H przypominał niewielki samolot w układzie średniopłata i posiadał głowicę bojową bomby SC 500 (Sprengbombe Cylindrisch - cylindryczna bomba burząca o wagomiarze 500 kg), do której zamontowany był duraluminiowy kadłub mieszczący wyposażenie do zdalnego kierowania, rozpłaszczający się w tylnej części w płaszczyźnie pionowej i płynnie przechodzący w statecznik pionowy na dole i niewielką płetwę na grzbiecie. Umieszczony w górnej części kadłuba prostokątny statecznik poziomy posiadał pojedynczy ster wysokości zajmujący 2/3 rozpiętości, aktywowany za pomocą serwomechanizmu, w celu zwiększenia precyzji sterowania wyposażonego w barometryczny układ dostosowujący wychylenie steru do ciśnienia powietrza i prędkości lotu. Zamontowane do korpusu bomby skrzydła posiadały obrys trapezowy i wyposażone były w poruszane elektromagnesami podobne do lotek interceptory. Pocisk nie posiadał steru kierunku. Na końcu kadłuba znajdował się umożliwiający obserwację bomby smugacz (dzienny lub nocny) o czasie palenia 110 s, mieszczący pięć flar i lampę elektryczną.
Pocisk naprowadzany był drogą radiową, ręcznie komendowo metodą trzech punktów (po linii celowania). Główną różnicą w stosunku do Hs 293A było zastosowanie w układzie kierowania odbiornika E-230 H/1, w miejsce FuG 230 Strassburg, wprowadzono dodatkowy, piąty, kanał radiowy służący do zdalnego detonowania głowicy bojowej. Antena rozciągnięta była pomiędzy bokiem kadłuba a prawym skrzydłem.
Napęd pocisków HV-2 - HV-7 stanowił umieszczony w podwieszonej gondoli, opracowany specjalnie dla pocisków powietrze-powietrze, silnik rakietowy Schmidding 109-513 (wg 20. dwa takie silniki) na ciekły materiał pędny, paliwo M-Stoff (metanol) i utleniacz A-Stoff (tlen, w tym przypadku w postaci gazowej), o ciągu 610 kg przez 11 s. Silnik miał masę startową 133 kg, długość 2230 mm i średnicę 350 mm. 22 kg paliwa znajdowały się w w cylindrycznym zbiorniku, 14,5 kg utleniacza sprężonego do 22 at zawarte były w czterech zbiornikach, przy czym tlen, dostarczany do komory spalania pod własnym ciśnieniem, wykorzystywany był równocześnie do wtłaczania paliwa. Produkowany od marca 1944 silnik posiadał zakres dopuszczalnych temperatur pracy od +70oC do -60oC. W niektórych wersjach pocisku w przedniej części gondoli silnikowej zamontowany był zapalnik zbliżeniowy wraz z napędzanym śmigiełkiem generatorem. Jako alternatywne jednostki napędowe dla wersji HV-2 - HV-7 planowane były podwójne silniki rakietowe Schmidding 109-543 (SG 32), na paliwo stałe, o ciągu 150 kg przez 5,5 s, spadającym do 50 kg na 20 s.

• długość (bez zapalnika) 3820 mm, 
• średnica kadłuba 470 mm, 
• rozpiętość 3100 mm, 
• powierzchnia nośna 1,92 m², 
• masa całkowita 980 kg, 
• masa paliwa 36,5 [36,8?] kg, 
• masa materiału wybuchowego 295 kg, 
• prędkość maksymalna 900 km/h, 
• zasięg 500-4000 m, 
• pułap zrzutu od 800 m poniżej do 4000 m powyżej celu.

Grzegorz Płoński©

do góry