8,8 cm Flak 37/41

8,8 cm Flak 37/41 opracowana została w w roku 1945 w celu zwiększenia osiągów 8,8 cm Flak 18/36/37 do poziomu oferowanego przez 8,8 cm Flak 41, jako proste rozwiązanie wymuszone realiami wojennymi. Ze względu na trudności z amunicją i mimo wszystko niezbyt zadawalające parametry do lutego 1945 wyprodukowano zaledwie 13 egzemplarzy, które prawdopodobnie zostały użyte w obronie przeciwlotniczej.
Powstała na bazie łoża 8,8 cm Flak 37 armata wyposażona została w przedłużoną lufę o długości 88 kalibrów, z hamulcem wylotowym, przystosowaną do silniejszej amunicji, z przejętymi z Flak 41 hydrauliczno-pneumatycznym rolkowym mechanizmem ładującym i poziomym przyrządem do nastawiania zapalników Zünderstellmaschine 41. Wzmocnione zostały sprężyny odciążacza i zwiększone ciśnienie powietrza w powrotni ku. Przekazywanie danych do strzelania odbywało się za pomocą wskazówkowych odbiorników Übertragungsgerät 37, kierowanie ogniem zapewniał przyrząd centralny Kdo. Ger. 40 lub Kdo. Ger. 41. Do transportu służyło dwuosiowe ośmiokołowe podwozie Sd. Anh. 202, w położeniu transportowym lufa była odłączana od opornika i powrotnika i odciągana do tyłu.

• Kaliber 88 mm 
• długość lufy 7027 mm (L/88) 
• długość odcinka gwintowanego 5850 mm 
• kąt ostrzału w poziomie 360o 
• kąt ostrzału w pionie -3 do +85o 
• szybkostrzelność 15-20 strz./min. 
• Długość 7700 mm 
• szerokość 2400 mm
• wysokość 2600 mm 
• masa 7111 kg 
• Masa w położeniu marszowym 9300 kg. 
• Donośność w poziomie 19800 m 
• donośność w pionie 14700 m
• zasięg działania zapalnika czasowego 12350 m 
• Prędkości wylotowe: pocisk przeciwpancerny o masie 10 kg - 980 m/s; pocisk burzący o masie 9,4 kg - 1000 m/s; pocisk przeciwpancerny podkalibrowy o masie 7,5 kg - 1125 m/s. 

Grzegorz Płoński© 

do góry