|
|
|
8,8 cm Flak 36 i 8,8 cm Flak 37 |
|
|
|
|
|
|
8,8 cm Flak 36, wprowadzona do użytku w 1937 roku, była zmodernizowaną wersją armaty przeciwlotniczej 8,8 cm Flak 18, balistycznie identyczną z pierwowzorem.
Główne różnice sprowadzały się do zastosowania lufy z trzyczęściową rurą rdzeniową, co znacznie ułatwiało produkcję krótszych odcinków, a w przypadku uszkodzenia umożliwiało wymianę tylko jej części, z dwuczęściowym cylindrycznym płaszczem złączonym z przodu charakterystyczną nakrętką. Lufa była jednak całkowicie wymienna z lufą z jednoczęściową rurą rdzeniową i mogła być stosowana na 8,8 cm Flak 18 i vice versa, choć najczęściej działa miały swoje lufy. Od roku 1943, po wprowadzeniu do produkcji pocisków z żelaznymi pierścieniami wiodącymi, ponownie zaczęto produkcję luf z jednoczęściowymi rurami rdzeniowymi.
Mechanizmy kierunkowe wyposażone zostały w szybkie przełożenia, wzmocnione zostały sprężyny odciążaczy, co ułatwiło naprowadzanie armaty w pionie. Przyrząd do nastawiania zapalników, wyposażony w dwa gniazda na naboje i zamontowany był do łoża górnego na stałe.
Całkowicie zmienione zostało łoże dolne, które posiadało teraz kwadratową platformę centralną, obróconą pod kątem 45 stopni w stosunku do osi działa, na bokach której znajdowały się, przeniesione z wnętrza przedniego ogona, skrzynki na akcesoria. Ogony przedni i tylny, wyposażone w charakterystyczne haki do podnoszenie działa w celu zamocowania na podwoziu, były identyczne, wobec czego działo można było holować w obie strony. Do transportu służyło dwuosiowe ośmiokołowe podwozie Sd. Anh. 202. Łoże dolne i podwozie jest więc jedynym pewnym sposobem rozróżnienia na zdjęciu 8,8 cm Flak 18 i Flak 36.
Opracowana w 1937 roku 8,8 cm Flak 37 różniła się od Flak 36 zastosowaniem na stanowiskach celowniczych i nastawniczego zapalników (Zümderstellmaschine 37) wskazówkowych odbiorników Übertragungsgerät 37, podświetlanych za pomocą radioaktywnej farby fosforyzującej, połączonych z przyrządem centralnym baterii, Kdo. Ger. 40, 108-żyłowym kablem.
W armatach 8,8 cm Flak 36 i 37 stosowano tą samą amunicję, co w armacie 8,8 cm Flak 18 oraz przeciwpancerne naboje podkalibrowe 8,8 cm Pzgr. Patrone 40.
W roku 1940 zbudowano 15 dział samobieżnych na podwoziu ciągnika półgąsienicowego Famo F3 Zgkw. 18 t (Sd. Kfz. 9) z opancerzoną kabiną kierowcy, uzbrojonych w armaty 8,8 cm Flak 37, przeznaczonych zarówno do roli przeciwpancernej, jak i przeciwlotniczej. Złożone w 1942 r. zamówienie na dalsze 112 takich pojazdów zostało anulowane. W roku 1942 Krupp zbudował prototypowe działo samobieżne 8,8 cm Flak 37 auf Sd. Fgst. o masie 26 ton, z ośmioosobową załogą.
|
|
|
|
Dane techniczne.
- Kaliber 88 mm,
- długość lufy 4930 mm (L/56),
- długość odcinka gwintowanego 4124 mm,
- kąt ostrzału w poziomie 360°, kąt ostrzału w pionie -3 do +85°,
- szybkostrzelność 15-20 strz./min.
- Długość w położeniu bojowym 7620 mm,
- szerokość 5185 mm,
- wysokość 2120 mm,
- masa 5000 kg.
- Długość w położeniu marszowym 7720 mm,
- szerokość 2320 mm,
- wysokość 2400 mm,
- masa 7200 kg.
- Donośność w poziomie 14860 m,
- donośność w pionie 10600 m,
- zasięg działania zapalnika czasowego 10600 m.
- Prędkości wylotowe:
pocisk przeciwpancerny o masie 9,5 kg - 795 m/s;
pocisk burzący o masie 9 kg - 820 m/s;
Przebicie pancerza: Pz.Gr. 39, 100 m - 128 mm, 1500 m - 97 mm; Pz.Gr. 40, 100 m - 185 mm, 1500 m - 123 mm; Hl.Gr. - 90 mm.
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
.:
Prawa strona łoża górnego 8,8 cm Flak 37. Widoczne wskazówkowe odbiorniki Übertragungsgerät 37 dla celowniczego podniesienia (z lewej) i kierunku (z prawej), oraz podstawa celownika optycznego Flak Zielfernrohr 20 z korbą służącą do przekazywania kąta podniesienia z celownika na widoczny z lewej strony mechaniczny wskaźnik. Na obudowie przekładni ślimakowej mechanizmu podniesienia znajdują się gniazda instalacji telefonicznej dla celowniczych. Warto zauważyć, że w tym muzealnym egzemplażu brakuje popychacza łączącego podstawę celownika ze wskażnikiem kąta podniesienia, a odbiorniki kierunku i podniesienia są zamienione miejscami. [www.achtungpanzer.com; fot. Mike Koenig]
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
.:
Lewa strona łoża górnego 8,8 cm Flak 37 z nastawnicą zapalników Zünderstellmaschine 37. Powyżej znajduje się gniazdo telefoniczne dla nastawniczego i dzwonek służący do przekazywania komend strzału ze stanowiska dowodzenia. Na łożu dolnym widoczne dwie korby mechanizmu poziomowania działa. [www.achtungpanzer.com; fot. Mike Koenig]
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
.:
8,8 cm Flak 36 w zbiorach Imperial War Museum w Londynie. Doskonale widać charakterystyczne dla późniejszych wersji szczegóły łoża dolnego, takie jak haki do podnoszenia działa na podwozie, identyczne ogony wzdłużne, uchwyty transportowe dla wszystkich czterech kotew na ogonach bocznych, blaszane zastrzały do blokowania ogonów w położeniu złożonym itp. Okrągłe żarówkowe odbiorniki Übertragungsgerät 30 na stanowiskach celowniczych odróżniają tę wersję od 8,8 cm Flak 37. [www.achtungpanzer.com; fot. Dmitry
Pyatakhin]
|
|
|
|
|
|
Grzegorz Płoński© |
|
|
 do
góry
|
|
|
