Walter “Gulle” Oesau

Walter “Gulle” Oesau urodził się 28 czerwca 1913 w Farnewinkel, w Holst w regionie Dithmarschen. Wstąpił do wojska w roku 1933 i służył w pułku artylerii. W roku 1934 został Fahnenjunkrem i brał lekcje pilotażu w Deutschen Verkehrfliegerschule. Po ukończeniu szkolenia lotniczego został wysłany do Jagdgeschwader “Richthofen”. Leutnant Oesau był jednym z pierwszych pilotów myśliwskich, którzy w kwietniu 1938 znaleźli się w J/88 w Hiszpanii. Tutaj służył w 3. J/88 i odniósł dziewięć zwycięstw. Został jednym z zaledwie 27 kawalerów Spanienkreuz in Gold mit Brillanten. W trakcie tej kampanii został także ranny i otrzymał Verwundeten-Abzeichen für deutsche Freiwillige im spanischen Freiheitskampf. 1 marca 1939 Oesau wstąpił do Stabsschwarm I./JG 2. 12 lipca Oberleutnant Oesau został mianowany Staffelkapitänem 1./JG 20, która została później przemianowana na 7./JG 51. 13 maja 1940 Oesau odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w II Wojnie Światowej. Kampanię francuską ukończył z pięcioma zestrzeleniami na koncie. 18 sierpnia 1940 stał się piątym pilotem Luftwaffe, który odniósł 20 zwycięstw w II WŚ, co przyniosło mu odznaczenie Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes. 25 sierpnia 1940 Hauptmann Oesau został mianowany Gruppenkommandeurem III./JG 51. 11 listopada 1940 stał się Gruppenkommandeurem III./JG 3; dowodził tym dywizjonem na froncie wschodnim, gdzie ruszyła inwazja na ZSRR. 5 lutego 1941 odniósł swoje 40 zwycięstwo, 6 lutego otrzymał Eichenlaub (nr 9) do Ritterkreuza. 30 czerwca odniósł 50 zwycięstwo. 10 lipca 1941 zgłosił 5 zestrzelonych samolotów, będących jego 64.-68. zwycięstwami. 11 lipca odniósł 70. zwycięstwo, 15 lipca na jego koncie znalazło się 80 zwycięstw i stał się zaledwie trzecim żołnierzem odznaczonym Schwerten. W końcu lipca 1941 został skierowany na front zachodni w celu objęcia dowodzenia JG 2. 26 października odniósł 100. zwycięstwo, będąc trzecim pilotem Luftwaffe, któremu udało się tego dokonać. Zabroniono mu odbywania dalszych lotów bojowych, ponieważ uznano jego doświadczenie bojowe i zdolności dowódcze jako zbyt wartościowe, aby wystawiać je na dalsze ryzyko, pełnił więc szereg funkcji sztabowych, w tym Jagdfliegerführer 4 Brittany. 12 listopada 1943 Oberst Oesau powrócił do walki, gdy po śmierci Obersta Hansa Philippa (206 zwycięstw, Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Schwerten) został mianowany Kommodorem JG 1. Wkrótce odniósł co najmniej 14 zwycięstw, latając przeciw formacjom czterosilnikowych bombowców B-17 i B-24. 11 maja 1944 Oesau, prowadzący trzy samoloty Stabsschwarmu, wystartował z Paderbornu w celu przechwycenia alianckiej formacji bombowej kierującej się na północno-wschodnią Belgię i Luksemburg. Podczas ataku na bombowce został zaatakowany przez P-38 eskorty. W efekcie walki został zestrzelony na swoim Bf 109G-6/AS (W.Nr. 20601) “zielona 13” k. St. Vith i poniósł śmierć. “Gulle” Oesau odniósł127 zwycięstw w ponad 300 lotach bojowych, z czego 9 zestrzeleń w czasie wojny domowej w Hiszpanii, 74 na froncie zachodnim, w tym 14 czterosilnikowych bombowców (jeden B-17 to eingültige Vernichtung) i 44 na froncie wschodnim.

Zwycięstwa: 127 
Odznaczenia: Krzyż Rycerski z Liśćmi Dębowymi i Mieczami

Jednostki: J/88, JG 51, JG 3, JG 2, JG 1.

Legenda

:: Fahnenjunker - podchorąży

:: Deutschen Verkehrfliegerschule - tyle co Niemiecka Szkoła Pilotów Komunikacyjnych

:: Spanienkreuz (Krzyż Hiszpański) - z mieczami dla kombatantów - ochotników Legionu Condor lub uczestników nalotu na pancernik Deutschland koło Ibizy 29 maja 1937 r., odwetowego ostrzału Almerii 31 maja 1937 r. lub nalotu na niemieckie statki koło Palmy w maju 1937 r., bez mieczy dla cywili - pilotów łącznikowych lub personelu technicznego. Przyznawany w sześciu klasach: brązowy z mieczami - 8462, brązowy bez mieczy - 7869, srebrny z mieczami - 8304, srebrny bez mieczy - 327, złoty z mieczami - 1126 i złoty z mieczami i diamentami, za wybitną służbę, wręczany osobiście przez Hitlera - 27. 14 kwietnia 1939 Hitler ustanowił specjalną wersję bez mieczy dla krewnych poległych żołnierzy, przyznano jej ok. 315 sztuk.

:: Verwundeten-Abzeichen für deutsche Freiwillige im spanischen Freiheitskampf - (Odznaka Za Rany Dla Niemieckich Ochotników W Hiszpańskiej Walce Wyzwoleńczej), 22 maja 1939, czarna za jedną lub dwie rany, srebrna za trzy i więcej, był też nie wprowadzony projekt złotej za ponad pięć ran. Przyznano tylko 182 czarne i jedną srebrną.

:: Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes (Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego) - 1 września 1939, przyznawany żołnierzom za ciągłe akty bohaterstwa, dowódcom za przeprowadzenie operacji bojowej, w Luftwaffe wg. punktów, Kriegsmarine wg. tonażu zatopionych jednostek. Przyznano ok. 7200 sztuk. W czerwcu 1940 wprowadzono Liście Dębowe, das Eichenlaub (nadano 853), w 1941 Miecze, Schwerten (przyznano 159), w czerwcu 1941 Diamenty, Brillanten (przyznano 27). Das Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes mit Goldenen Eichenlaub mit Schwerten und Brillanten ustanowiony 29 grudnia 1944 do nadania w dwunastu egzemplarzach przyznano tylko jeden, 1 stycznia 1945, pilotowi Hansowi-Ulrichowi Rudlowi.

Marcin Kononiuk ©
Grzegorz Płoński©