|
Po postawieniu w roku 1917 znanych zakładów Otto-Flugzeug-Werke w Monachium w stan likwidacji, przejęte zostały przez koncern Albatros i przemianowane na Bayerische Flugzeugwerke. Dokładniej miały się one nazywać Bayerische Albatros-Werke (Bawarskie Zakłady Albatros), ale nie chciano godzić w bawarską dumę narodową, bowiem już utworzenie Bayerische Rumpler-Werke (Bawarskie Zakłady
Rumpler) doprowadziło do poruszenia. W końcu Albatros i Rumpler były czysto pruskimi firmami! Bayerische Flugzeugwerke w Monachium ograniczały się do licencyjnej budowy typów opracowanych w
Johannisthal, ponieważ konstrukcji zaprojektowanych na miejscu, między innymi dużego jednosilnikowego trójpłatowego nocnego bombowca nie dało się przeforsować. Po wojnie zakłady zostały zamknięte. W tym samym czasie, ok. 1923, założona została w Monachium wytwórnia Udet-Flugzeugbau, która w krótkim czasie wypuściła szereg udanych konstrukcji, z których najbardziej znany był U 12 Flamingo (Flaming), pilotowany osobiście przez Udeta na wielu imprezach. Wielki krach w niemieckim przemyśle lotniczym nie oszczędził i Udet-Flugzeugbau. Doszło do fuzji z dawną firmą Bayerische Flugzeugwerke, która przeniosła siedzibę ze starych zabudowań Bayerische Rumpler-Werke do Augsburga, gdzie kontynuowano produkcję seryjną Flamingo i gdzie powstały jeszcze dwa typy rozwojowe, BFW 1 i BFW 3. W tym czasie istniały jeszcze drugie bawarskie zakładu lotnicze. W roku 1923 ówczesny student politechniki w Monachium, Willy Messerschmitt, założył w Bambergu Messerschmitt-Flugzeugbau, jako że młody konstruktor razem z Harthem budował już szybowce na pierwsze zawody w Rhön
(Rhönwettbewerb). W Bambergu Messerschmitt zaprojektował na zamówienie Theo Croneissa, ówczesnego kierownika Sportflug GmbH w Norymberdze-Fürth, mały samolot komunikacyjny M 18, który kosztował jedynie trzecią część ceny normalnego samolotu pasażerskiego. Aby umożliwić zamówienie budowy samolotu 25 marca 1926 z Messerschmitt-Flugzeugbau i Sportflug GmbH utworzono Messerschmitt Flugzeugbau GmbH. Ponieważ w 1927 roku powstał jeszcze jeden udany samolot komunikacyjny, M 20 i zamówienia złożone zostały na obie maszyny, przez co przekroczone zostały możliwości produkcyjne zakładów Messerschmitta w Bambergu, Messerchmitt zawarł umowę o wspólnocie interesów z Bayerische Flugzeugwerken w Augsburgu. W roku 1928 grupa finansowa Stromeyer-Michel-Raulino razem z Messerschmittem przejęła większość akcji Bayerische Flugzeugwerke AG. Pomimo dużego powodzenia Bayerische Flugzeugwerke nie zostały oszczędzone podczas wielkiego kryzysu w roku 1931. Messerschmitt Flugzeugbau GmbH, które istniały nadal w ramach
BFW, utrzymywały produkcję samolotów jeszcze tylko przez dwa lata, aż 27 kwietnia 1933 Bayerische Flugzeugwerke AG, po przeprowadzeniu postępowania przymusowego, znów mogły w pełni podjąć produkcję samolotów. We wrześniu 1938 Beyerische Flugzeugwerke AG przechrzczone zostały na Messerschmitt AG.W tym czasie grupa Michel-Raulino-Messerschmitt posiadała 88 procent akcji. Profesor Dr Inż. Willy Messerschmitt był w czasie swej pracy projektowej pionierem wielu rozwiązań stosowanych we współczesnym lotnictwie. Od najwcześniejszego czasu był orędownikiem wolnonośnego dolnopłata. Jako pierwszy przeniósł jednodźwigarowe skrzydło z szybowców do dużych metalowych samolotów. W końcu wprowadził wolnonośne sprężyste golenie podwozia.
Zakłady: Augsburg, Regensburg-Prüfening, Regensburg-Obertraubling, Leipheim, Lechfeld, Schwäbisch Hall, Wenzendorf i Giebelstadt
|
|
